خدای من بزرگترین لطف تو به ما همین عبادت های ناچیزی است که از طرف ما بسویت روانه می شود . حال ما آنچنان در خود و مادیاتمان غرق شده ایم که

زیبایی جمال و کمال تو را در عبادت هایمان گم کرده ایم حال آنکه فراموش کرده ایم که این ما هستیم که نیازمند این عبادتهایمان هستیم ولی خدایا بندگان

آنچنان به بزرگی ات اطمینان دارند که باز خود گفته ای که اگر از راهم خارجی شده توبه کنید به تو چشم بسته اند و زیر سایه دامن تو با توبه باز می ایند .

خدایا! نمی دانم چگونه بیان کنم که ما چقدر حقیر و توی که در تمام وجود بلکه در ذره ذره های وجودمان و هستیمان جاری هستی و زندگی و نفس کشیدنمان از

تو دوام و فرصت می گیرد پس یا رب! پس کمک کن تا که آن روز شرمنده نباشیم و اعمالمان مایه سر افکندگیمان نباشد.

و نباشیم جزء ،خسر الدنیا والاخره

سهیلا ناکینی