حضرت خديجه عليها‏السلام اوّلين بانويي است كه دعوت رسول حق را لبيك گفت و به پيام آسماني او پاسخ مثبت داد و در كنار رسول‏ خدا صلي‏ الله‏ عليه ‏و‏آله ‏وسلم با همه توان ايستاد و پايداري كرد. در همان زمان كه پيامبرگرامي‏ اسلام صلي ‏الله‏ عليه ‏و‏آله‏ وسلم از آزار كوردلان رنج مي‏برد، در كنارش كسي بود كه خاطر او را شاد و كام او را شيرين مي‏كرد و از بار گران اندوهش مي‏ كاست. همان بانوي گران‏قدر و ارجمندي كه شريك زندگي و ياور محمّد صلي‏ الله ‏عليه‏ و‏آله‏ وسلم بود.

درگذشت خديجه عليها‏السلام

حضرت خديجه عليها‏السلام همسر باوفاي پيامبرخدا صلي‏ الله ‏عليه‏ و‏آله‏ وسلم پس از گذشت 25 سال زندگي سراسر مهر و گذشت و وفا، در سال دهم هجرت پيامبرخدا را تنها گذاشت و به سوي جهان ابدي بال گشود. پيامبرخدا صلي‏ الله ‏عليه ‏و‏آله ‏وسلم هنگام تدفين وي، خود به درون قبر خديجه رفتند و با دستان مهربان خود خديجه را به خاك سپردند. پيامبر پس از عروج ملكوتي يار و مونس خود بسيار غمناك بود.

سال غم و اندوه

در سال دهم بعثت حضرت خديجه كبري از شدت ضعف و ناراحتي در شعب ابي‏طالب پيامبر را تنها مي‏گذارد. حضرت خديجه، در فاصله سي يا سي و پنج روز پس از رحلت عموي پيامبر، ابوطالب، از دنيا مي‏رود و بدين ترتيب، هر دو يار رسول‏خدا، او را تنها مي‏گذارند. پيامبر در غم از دست دادن ايشان آن سال را «عام الحزن» يعني سال اندوه نام نهاد.

رحلت اين بانوي بزرگوار را به تمامي مسلمانان جهان تسليت مي‏گوييم.